🐩 Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım Nilüfer

Konusu Ana Fikri, Özeti. 'Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım', Haldun Taner 'in en önemli oyunlarından biridir. Oyunda, '31 Mart Vakası'ndan 1960'ların ortalarına değin uzanan bir zaman diliminde ülkemizin toplumsal değişimi irdelenir. Ayşegül Yüksel'in ' Haldun Taner Tiyatrosu' adlı yapıtında da belirttiği gibi "Oyunda NilüferBld. Uğur Mumcu Sahnesi (9) 4 Mevsim Tiyatro Sln (8) Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım. Satışta. EKM Erciyes Kültür Merkezi Kayseri. Cmt, 13/08 GözlerimiKaparım Vazifemi Yaparım Haldun Taner’in en önemli oyunlarından biridir. Oyunda '31 Mart Vakası'ndan, 1960’ların ortalarına değin uzanan bir zaman diliminde ülkemizin toplumsal değişimi, iki ana karakter; Efruz ve Vicdani’nin hayatları üzerinden irdelenir. 1991– 1995 yılları arasında İstanbul Br Tiyatrolarında; Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım, İnsan Bahçesi, Barışa Şans Verin, Kadınlar da Savaşı Yitirdi, Evita, Dans Birimi, Bedia Muvahhit, Moliere ya da Kara Komplo, Tartuffe, Mösyö Butterfly, Atatürk ve Sanat isimli oyunlarda oyuncu, koreograf, dansçı ve asistan olarak GözlerimiKaparım, Vazifemi Yaparım (1964) Eşeğin Gölgesi (1965) Zilli Zarife (1966) Vatan Kurtaran Şaban (1967) Bu Şehr-i İstanbul Ki (1968) Sersem Kocanın Kurnaz Karısı (1969) Astronot Niyazi (1970) Ha Bu Diyar (1971) Dün Bugün (1971) Aşk-u Sevda (1973) Dev Aynası (1973) Yâr Bana Bir Eğlence (1974) Ayışığında Şamata (1977) Star TV ekranlarında yayınlanan Sevdim Seni Bir Kere adlı dizide Nuran rolünde oynayan Şirin Çetinel, Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım adlı oyunla 21. Sadri Alışık Ödüllerinde ödül kazanmıştır. 2015’te ise TRT Çocuk ekranlarında yayınlanan Rafadan Tayfa adlı programda çizgi film seslendirmesinde bulunmuştur. TümSatıcılar 28. Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım - Haldun Taner Haldun Taner, Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım’ın iki kahramanı Vicdani ile Efruz’un şahsında 20. yüzyıl Türkiye’sinin analizini yapıyor. Karagöz’lerle Hacivat’lara uzak yakın aynalar tutarak ‘gözlerimi kaparım vazifemi yaparım GözlerimiKaparım Vazifemi Yaparım Konusu ve Özeti. Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım kitabını okuduysanız inceleme eklemeyi unutmayın. Neokur kitap hakkındaki düşüncelerinizi ve yorumlarınızı merak ediyor. Yazar: Haldun Taner. Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları. ISBN: 9789750832864. Sayfa: 132 sayfa Basım Tarihi: 2015. Yönetmen: Zeliha Berksoy, Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım - Mikadonun Çöpleri, Beşiktaş Belediyesi Kültür Sanat Platformu Oyun Yazarı: Nesrin Kazankaya, Şerefe Hatıralar, Tiyatro Pera Erkek Oyuncu: Payidar Tüfekçioğlu, Yeraltından Notlar, İstanbul Devlet Tiyatrosu Kadın Oyuncu: Laçin Ceylan, Etna-Bedendeki Kuyu, BiTiyatro JgRb. Oyunun sahneleneceğini duyduğumdan beri bir soru kafamı meşgul etti Haldun Taner’den1915-1986 NEDEN bu oyun seçildi? Oyunu seyretmeden önce de sordum seyrettikten sonra da aynı soruya ikna edici bir cevap bulmaya çalışıyorum. Seyretmeden önce genellikle, “neden” sorusuna aklınıza yatan bir cevap alabilme umuduyla bir beklentiniz olur ama seyrettikten sonra o beklenti biter bir hayıflanma alır yerini “neden?” diye. Günün Adamı 1957, Dışardakiler 1957, Ve Değirmen Dönerdi 1958, Fazilet Eczanesi 1960, Timsah 1960, Lütfen Dokunmayın 1961, Huzur Çıkmazı 1962, Keşanlı Ali Destanı 1964, Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım 1964, Zilli Zarife 1966, Vatan Kurtaran Şaban 1967, Bu Şehr-i İstanbul Ki 1968, Sersem Kocanın Kurnaz Karısı 1969, Astronot Niyazi 1970, Ha Bu Diyar 1971, Dün Bugün 1971, Aşk-u Sevda 1973, Dev Aynası 1973, Yâr Bana Bir Eğlence 1974, Ayışığında Şamata 1977, Hayırdır İnşallah 1980, Marko Paşa 1985 Haldun Taner’in tiyatro eserlerini yukarıda sıraladım. Elbette Keşanlı Ali Destanı ile Sersem Kocanın Kurnaz Karısı’nın yeri ayrı. Tiyatrocu olsun olmasın Sersem Kocanın Kurnaz Karısı’ndaki “Zaten aktör dediğin nedir ki..” tiradını bilen pek çok kişi vardır. Keşanlı Ali Destanı da hem teatral hem de yarattığı karakterin dönemini aşan özellikleri nedeniyle her dönem seyirciyi çekmiş bir oyundur. Ama sevmeyenlerin de olduğunu öğrendik. En son iki yıl önce sahnelendi ve “Beyaz Türkler’in yaptıkları” çerçevesi ile Türk kültür hayatının çok önemli bir yazarı zamanın “ham”lığından nasibini aldı, yazar ve bazı oyuncular damgalanmaya çalışıldı. Bir yazar da “Bu oyunun bir başyapıt olduğuna kim, hangi gerekçelerle karar vermiş acaba” diyerek oyunu küçümsemişti. Ama toz duman kalktıktan sonra gerçek niyetini anlama şansına kavuşacağımız bu anlayışa rağmen Haldun Taner’in oyunları Günün Adamı’ndan başlayarak her dönem merakla beklenen oyunlar oldu, seyirci “Ne yazmış?” diye merak etti, otorite “Gene ne yazmış?” diye sıkıntılı bekledi. Millet için Haldun Taner, “âkıl” adamdı, otoritenin aklı ise “âkıl”da kaldı. İyi de neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım denince akla gelen isim, Ulvi Uraz. Türk Tiyatrosu’nun bu büyük oyuncusu tarafından canlandırılan Vicdani, unutulmazlar arasında oldu her zaman. Geçen yıl Ali Erdoğan Şakayla Söyler Haldun Taner isimli derlemesine Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım oyunundan son sahneyi ve Vicdani’yi almış ve de çok büyük bir başarı ile canlandırmış bize Ulvi Uraz’ı yeniden hatırlatmıştı. Seyredilmiş ya da seyredilmemiş olsun, Ulvi Uraz’ın hatırlanması da ilginç bir not olarak kalacaktır sanırım. Seyirlik tiyatromuzun özellikleri ile yaratılan oyunun bir diğer karakteri Vicdani’nin karşılığı, Karagöz’ün Hacivat’ı, Efruz’un Vicdani kadar hatırlanmaması, Vicdani ile kendini özleştirilen seyircinin daha çok ve her zaman var olmasından ileri geliyor herhalde. Bunda yazarın da rolü var. Haldun Taner, finalini Vicdani’ye yaptırdığı oyununda ona karşı daha duygusal . Efruz’un her dönem günün adamı olabilme açık gözlüğü, açlığı ve de her dönemde dört ayak üstüne düşmesi Vicdani’nin hakkının yenmesine, iyi niyetinin suistimal edilmesine neden oluyor. Aradan geçen zaman içinde değişen Türkiye’de yeni nesil , “Vicdani de yedirmesin, yemezsen yerler”e daha yakın gibi. O nedenle Vicdani için üzülen seyirci azaldı mı ne? Zar zor yer bulduğum“sandalye konulan” bir oyun olmuştu bu en yeni Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım’da, genel profiline bakarak seyircinin oyuna gösterdiği ilginin nedenini anlamaya çalıştım. Seyircinin yaş ortalaması orta yaş sayılabilirdi. Muhtemelen daha önce oyunu seyretmişler, genç olsun yaşlı olsun Haldun Taner’i ismen ve de hiç olmazsa bir eseriyle biliyorlar gibi hissettim. Ama bence daha da önemlisi hepsi, “gözlerini kapayıp vazifesini yapanların” hâlâ “geçer akçe” olduğunun farkındaydılar ve kendilerini rahatsız eden bu toplumsal hastalığa karşı duruşlarını oyunu seyrederek ortaya koyacak ve de bir tavır koymanın huzurunu duyacaklardı. DVD’ler, internet kayıtları ile Devekuşu Kabare’nin Haldun Taner’in öncüğünde nasıl bir “muhalif” tiyatro örneği verdiğini de bilmeyen kimse kalmadı herhalde. Bu onlara bir özlemin tezahürü olarak da alınabilir. Oyuna gösterilen ilgi seyircinin canını sıkan hususlara tepki duyduğunu gösterme arzu ve eğiliminin göstergesi idi. Atatürk adı geçer geçmez salondan kopan alkış seyircinin bir başka özlemini de gösteriyordu. Özetle yazarın “âkıl” adam güvenilirliği, güldürürken batırdığı iğnelerle seyircinin yerine geçmesi ve oyunun ismi, seyircinin beklentisini yükselten hususlardı. Ama oyun sonu alkışların sesinde duyduğum “yarımlık” bana bir şansın kaçırılmış olduğunu düşündürttü. Haldun Taner’in kabare tiyatrosunun ilk örneklerinden biri olan Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım, II. Meşrutiyet'ten 1960'ların sonuna kadar gerçekleşen toplumsal değişimleri anlatmaktadır. Haldun Taner, oyunun 1974 yılındaki sahnelenişinde yeni sahneler ekleyerek oyuna 12 Mart’ı da dahil etmiş. Ancak 1974’de yapılan eklemeler şekil ve söylem olarak oyunun ilk biçim ve söylemine uzak kalıyor, oyun “eklektik” bile sayılamayacak bir kurgu gösteriyor. Dolayısıyla son hâliyle oyun, yönetmenin ve de dramaturgun hazik ve nazik dokunuşlarını beklemiş ama maalesef böyle bir çaba görülmüyor. Öyleyse neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Oyunun bence en anlamlı tablosu Savaş Dinçel rejisinden kalan kışla perdesinin kullanıldığı sahne idi. Bu sahne, Usta sanatçı Savaş Dinçel’i hatırlamamıza neden oldu ama maalesef oyun için kötü oldu. Zira, bu Savaş Dinçel’in samimiyet, ustalık, zekâ ve aklına ulaşılamadığını da gösteriyordu. Savaş Dinçel oyunu 1994 yılında yönetmiş. Bugün ister istemez eski ve yeni Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım arasında bir karşılaştırma yapıyorsunuz. Kısa bir sahne olsa bile aradaki fark hüzün vermeye yetiyor. Öyleyse neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Afişte Selim Atakan’ın ismi hemen yazardan sonra yazılmış. Bu değerli müzik adamı Selim Atakan’a verilen değeri olduğu kadar oyunun içindeki müziğin de önemini belirtiyor. Oyunun müziklerini hazırlayan Selim Atakan, oyuna uymak yerine oyun ona uysun istemiş. “Üvertür”ün ilk notalarından itibaren bestecinin “iddiasını” hissediyorsunuz. İyi ve doğru besteler olabilir ama müzik tasarımı, oyunun söylemi ve dili ile uyumlu değil. Bence oyuncular için terennümü zor, seyirci için de “ağır” şarkılar. Bestelenen sözlerin anlaşılması zor. Besteler, Deniz Noyan’ın şefliğinde, uzmanı olmadığım için derinine eleştiremeyeceğim ama bana iyi gelen bir şekilde icra ediliyor. Ancak bazı sahnelerde ses o kadar yüksek ki sözler anlaşılmıyor. Ses düzeniÖzgür Yaşar İşler ve Metin Küçükyılmaz mikrofon kullanılan bir oyunda önemli. Ancak ses net değil ve de zaman zaman sözün işitilmesinde sorun yaratıyor. KostümlerTasarım Gamze Kuş için de besteler için söylediklerimi tekrar edebilirim. Oyuncuların tülleri, baş süslerini görünce Haldun Dormen müzikallerinin finali yanlış yerlerde kullanılmış gibi geldi bana. Anlatıcılara giydirilen smokin ve abiye kostüm, samimiyeti ortadan kaldırmış. Seyirlik tiyatromuzun nefesi, kabarenin “herkesin her şey olduğu” senli benli samimiyeti yok olmuş, öğretmen edalı bir oyun çıkmış ortaya. Bu da oyunun eğlencesini azaltıyor. Metinde değişmeyen iki karakter var, Vicdani ve Efruz. Diğer oyuncular farklı rollere girip çıkıyor. Anlatıcıları da iki sabit rol haline getirmek oyunun kurgusunu da bozuyor. Ben anlatıcıların değişen oyuncularla oyuna katılmasını tercih ederdim. Haldun Taner’in istihzalı ama sıcacık şefkatli gülümsemesi yok, ince “iğneleri” kaba birer diken olmuş. Oyun “ısınamadan” bitiyor zaten.o kadar da uzun olmasına rağmen Öyleyse neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Eftal Gülbudak’ ait olan koreografiyi beğendim. Gülbudak gurup danslarında sivriliyor tabii ki. Gülbudak’ın Sarhoş’u oynadığı sahne oyunun en başarılı sahnelerinden biri idi. Oyunun dekor tasarımı oyunda geçen bir repliği esas almış “Plâk olmayın”. Dönen platform gramofon’un döner tablası gibi tasarlanmış. Ancak oyun karakterlerinin o tabla üstünde döndürülmesinden murat edilen ne anlaşılamıyor. Vicdani’nin gramofonun içine hapsedilerek sesinin kısılması da bence nedeni anlaşılamayan bir yorum. Gramofon tablasının anlamı ancak oyun sonunda replik ile daha çok ortaya çıkıyor. İki yanda yaldızlı tablo çerçeveleri içinde eski İstanbul manzaraları, arkada video perdesi, ortada dönen bir platform, tepeden tüm ihtişamı ile sarkan gramofon borusu. Oyun karakterlerinin bazısı o tabloların içinden çıkıyor, içine girip kayboluyor. Benzer bir çerçeve, toplu bir dansın olduğu bir sahnede oyuncuların içinden geçip önünde resim vermesi için kullanılmış. Karakoldaki memurun masası arkasına gizlenmiş darbuka çok iyi bir fikir. Biteviyeleşen konuşmalarda memurun ona vurarak tempo tutması çok akıllı bir çözüm. Bu sahnelerde yakalanan fikirler oyunun anlatımında bir birlik içinde değil, bir bütünün parçası gibi algılanmıyor, anlık hoş sahneler olarak kalıyor. Savaş Dinçel rejisinden kalma kışla perdesini yaratan anlayış içimizi ısıtsa da oyunun bütününde yama gibi duruyor. Ayhan Doğan’ın sahne tasarımı, üzerinde düşünülmüş olduğunu ama metnin yorumu üzerine yönetmen ve tasarımcının verimli ve uyumlu bir beraberlik oluşturamadığı hissini veriyor. Öyleyse neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Işık tasarımıFatih Mehmet Haroğlu oyunun aydınlatılması işlevini görüyor ama ışık kullanımının rejiye katkısını ben bulamadım. DramaturgininÖzge Ökten yazarın iyi anlatılmasında rolünün büyük olduğuna inanırım. Yönetmeni belli bir çizgide tutar dramaturg. Metnin düzenlenmesinde dramaturg ağırlığını koyar. Bazı sahnelerin budanmasına ve de oyunun mesajının tam olarak seçilmemiş olmasına da bakarak dramaturg bu oyunda ağırlığını koyamamış gibi geldi bana. Haldun Taner’in bu oyunu zaman içinde temel meselesi sabit tutularak yeniden anlamlandırılırsa hedefe varılır. Oysa ödenekli tiyatro, suya sabuna dokunmama titizliği ile “mış” gibi “kabare” yapmaya kalkışmış. Örneğin sokak isimleri ile yürüyen oyun düzeninde bugünün sokak isimleri nasıl olur söyleyebiliyor mu? Hayır. Vicdani ve Efruz’a bugünün kıyafetlerini giydirip zamanın kahramanlarını çağrıştırabiliyor mu? Hayır. Amaç “nostaljik” bir Haldun Taner anma töreni midir? Oyun çok da uzun. Bu nedenle sarkıyor. Öyleyse neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? Efekt Ersin Aşar oyunun can alıcı bir öğesi durumunda değil, görevini yapıyor. Video tasarımıFunda Köseoğlu ve illüstrasyonEylül Gürcan bence oyunun en başarılı yanı. Video görüntülerinde oynayan ve seslendirme yapanlar da çok başarılı. Video tasarımının anlatım dili sahnedeki dilden daha samimi. Sahne ona uysaydı keşke. Vicdani rolünde Uğur Dilbaz Efruz rolünde Can Ertuğrul iyi oyunculuk sergiliyor. Ama onlar da eski kalıpların tesirinde kalmış gibi geldi bana, rolü öyle yoğurmuşlar. Yılmaz Meydaneri, İrem Erkaya, Pınar Demiral, Elyasa Çağlar Evkaya, Özgür Atkın, Can Alibeyoğlu, Mert Aykul, Şeyda Aslan, Barış Çağatay Çakıroğlu, Yasemin Gezgin’in oyunculukları iyi, keyifle seyrediliyor, ama alışılmış tiplemeler yaratmışlar. Yani oyuncu, kendi arşivinden rolü çıkarıvermiş gibi. Ümran İnceoğlu, Zeynep Göktay Dilbaz, Neslihan Ayşe Öztürk , Derya Keykubat Yenigün’ün ise rollerinde yeni bir söylemi arıyorlar gibi algıladım. Bu dört oyuncu kısa sahnelerinde farklı ışıklar yakıyor. Anlatıcıların sorunu, oyunun yorumundan kaynaklanıyor. Bu oyunun belirli bir kişi tarafından oynanması gereken bir anlatıcı rolüne ihtiyacı yok. Vicdani ve Efruz dışındaki tüm oyuncular değişerek “anlatabilir”. Her ikisini de haber spikerleri gibi fazla ciddi bulduğum anlatıcılardan biri olan Ersin Umulu durgun. Bence oyunculuğunu daha renkli bir hale getirebilir, daha sıcak olabilir. Sahne duruşu alımlı olan İrem Arslan Aydın, oyunun onu konuşlandırdığıhapsettiği yerden rolüne kattığı kişisel vurgularla sıyrılmaya çalışıyor. Oyunculuk yeteneğine inandığım ve sesinin güzelliğini de bu oyunda fark ettiğim Aydın’ın ona biçilen rollerle kişisel oyunculuk sınırlarının gerisinde bırakıldığını düşünüyorum. Yönetmen Can Doğan ile birlikte oyunun yönetmen yardımcılarının Ümran İnceoğlu ve Arda Aydın oyunun genel söylemi için sorumlu olduklarını düşünüyorum. Geçmişi görmek yetmez, geçmiş bugüne nasıl yansıyorkök nasıl dal vermiş bunu anlatmak gerekir ki Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım’da bulamadığım husus bu. Oyunu “Açın gözlerinizi gerekeni yapın” demek için “gereken”in ne olduğunu neden gerektiğini göstermek, algılatmak gerekir. Yapamıyorsanız neden Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım? İlk kez oynandığı 1964-1965 tiyatro sezonunda oyunun iki baş karakteri Vicdani ve Efruz 50’li yaşlarda idi; artık 100 yaşına geldiler . Sanırım oyunun açmazlarından biri bu, konu hala güncel olmasına karşın karakterler yaşlandı. Oyunun zamana direncinin arttırılması için yeni bir şeyler bulmak lâzım. Öte yandan yazar tarafından 12 Mart’a getirilen oyun, o tarihten bu yana hareket edememiş ve tarihimizin en canlı kanlı dönemlerine dokunma cesareti gösterememiş; 1908-1970 arasını 1970- 2012 arasına yansıtarak tarihin “tekerrürünü” gösterememiş. İBBŞT, oyun tanıtım yazısında “31 Mart Olayı ile başlayan ve 1960 yılının ortalarına kadar devam eden süreçte, ülkemizin siyasal ve toplumsal durumu tüm gerçekliğiyle yansıtılıyor” diyerek kenara çekilmeyi tercih etmiş. Ötesini yapmak ise “ödenekli tiyatronun işi de değil”? zaten. “Benim vergilerimle….”! Zaten niyetin o olmadığı da oyundan belli. Çok “temiz” bir iş olmuş. O kadar da söylesin bir şeyler artık! Ama yeter mi? Oyunun ilk yazıldığı hâlindeki finali, aradan geçen yaklaşık 40 seneye rağmen gene kişisel bir yok oluş sahnesi ile tekrar edilmiş. Seyirci Efruz’ların ellerini kollarını sallayarak dolaşmalarından Vicdani’lerin ise kendi “küplerini” kırmalarından tatmin olmuyor artık, bir “çıkış” arıyor. Bu hâline yani ağzından bir şey kaçırmama dikkati ile eski ile oyalanmaya, piyesin içindeki yeninin çıkarılmamış ve de eskinin bugüne yansıtılmamış oluşuna bakınca Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım’ın neden sahnelendiğine hâlâ cevap bulmuş değilim. Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım, kalabalık kadrolu, canlı müzikli, renkli kostümler içinde şaşaalı gibi duran bir oyun ama içi yeterince dolu değil. O zaman başka şeyler düşünüyorum. Belki de Haldun Taner’in hangi oyununun sahnelendiğinin de bir önemi de yoktu seçenler için. Belki de Haldun Taner, Vasıf Öngören oynamak bir ön hazırlık, “Sizden bir yazar oynandı mı oynandı, hem de ne güçlüğe rağmen, şimdi sıra bizde..” “Siz kim “biz” kimiz? Gelecek sezon Necip Fazıl’lara belki de İskender Pala’lara hazırlanınki ben karşı değilim ama onları oynamak için gerekçe yaratmaya gerek var mı? Eskiden önce Nâzım Hikmet ardından Necip Fazıl oynanırdı şimdi Nâzım’ın yerini başka yazarlar aldısanki. Benim hiçbir itirazım yok, hatta “gerçekleri” görmeye bile yarar o oyunların oynanması. Ama yazarı yazarla dengelemek nasıl bir anlayıştır. Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım, bu nedenlerle “Hadi bir Haldun Taner oynayalım” duygusunu veren bir oyun. Eskiyi anlatan oyunun her dönem yeni kalacak özellikleri üzerinde durulmamışdüşünülmemiş desem çok mu ağır olur? Ama metnin yeniden düzenlenmesi gerektiği hususunda kararlıyım. Oyunu oluşturan oyunculuk, müzik, dekor, kostüm vb disiplinler arasındaki uyum ve anlatı birliği sağlanamamış. Seyirci “kulaktan kulağa” bu oyunun hak ettiği karşılığı verir diye düşünüyorum. Yazımın başlığındaki sorumun cevabını verebilmişimdir umarım. Melih Anık İlgi Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım- Haldun Taner- Cem Yayınevi Tiyatro Dizisi Haldun Taner Tiyatrosu- Ayşegül Yüksel- Bilgi Yayınevi Eleştiri oklarının hedefinde Zonguldak Belediye Başkanı Muharrem Akdemir’e destek ziyaretinde bulunan heyet adına konuşan CHP İl Başkanı Ahmet Altun, Akdemir’e bağlılıklarını ifade etti Gözlerimi Kaparım, Vazifemi yaparım! Cumhuriyet Halk Partisi İl, İlçe Belediye Başkanları, CHP’li Belediye Meclis Üyeleri ve partililer geniş katılımlı bir heyetle Zonguldak Belediye Başkanı Muharrem Akdemir’i makamında ziyaret etti. Ziyaret sırasında Akdemir ve Altun’un objektiflerimize yansıyan bir fotoğraf karesi ünlü yazar ve yönetmen Haldun Taner’in Gözlerimi Kaparım, Vazifemi yaparım’ tiyatro eserini yönelik eleştirilere destek amaçlı giden heyet adına konuşan CHP İl Başkanı Ahmet Altun, “Cumhuriyet Halk Partisi içerisinde kumpaslarda rol alıp, partisine, milletine ihanet edecek onursuz, gurursuz bir üye yoktur. Zonguldak’ın coğrafi yapısı bellidir. Bu konum şehrimizin yerleşim alanını olumsuz yönde etkilemektedir. Başkanımızı sudan sebeplerle yem etmeyeceğiz “şeklinde konuştu. “HALKIMLA İÇ İÇEYİM” Kendisine destek ziyaretin bulunan partililere teşekkür eden Akdemir, halkla iç içe olmasından rahatsız olanların olduğunu belirterek, “Vatandaşlarımız sağ olsun. Gittiğim mahalleye mahallenin muhtarını da alıp gidiyorum. Gayet güzel bir şekilde karşılıyorlar. Merak etme başkanım hep birlikte çözeriz’ diyorlar. Bu bana yetiyor. Halkımla bütünlüğü sağladığım için birileri rahatsız oluyor. Ben rahatsız edeceğim onları. Görevimi devam ettirdiğim sürece ben onları bu şekilde rahatsız edeceğim.” dedi. “HÜSEYİN BEY BENİ ARAMADI’ DİYOR” Akdemir, sel akşamı Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ve Şerafettin Turpcu’nun kendisini aradığını anımsatarak, “Özcan Bey, Şerafettin Bey o gecenin ardından hemen beni aradılar. Hüseyin Bey diyor ki, Beni aramadı’ Ey Hüseyin Beyciğim, ey milletvekilim, sen mi beni arayacaksın yoksa ben mi seni arayacağım? Alın ben dosyamı hazırladım ve Sayın Valime sunacağım ve ondan sonra milletvekillerimize sunacağım. Ben o zaman arayacağım” diye konuştu. “KARADUMAN’IN KAPASİTESİ O KADAR” AKP Merkez İlçe Başkanı Metin Karadauman’ın kendisine yönelik yaptığı eleştirilere yanıt veren Akdemir, “Metin Karaduman arkadaşımız başka bir şey bilmeyen bir arkadaşımız. Doların şeyini bile bilmeyen adam ticaret yapıyor. Genç arkadaşımız ilçe başkanlığını ele geçirmiş ve oradan kendine yer arıyor. Karaduman arkadaşımıza çok görmüyorum, kapasitesi o kadar” şeklinde konuştu. Aycan KARADAĞ Eğitim Tümay Özokur Akademi Kamera Önü Oyunculuk Sadri Alışık Kültür Merkezi Dialog Anlatım İletişim Safa Önal Senaryo Yazarlığı ve Genel Edebiyat İlişkileri Dizi Yarım Elma2002, Bayanlar Baylar2002, Dünya Varmış2002 Tiyatro Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım Anlatan ve Nilüfer Rolleri - 2019 Yetenekler Basketbol lisans, Yüzme, At binme, Dublaj, Şan Yabancı Dil Almanca OYUNLAR Oynadığı Sahneler Henüz sahneler ilişkilendirilmemiş. Etkinlikler Henüz etkinlik eklenmemiş. Bugün Bu Hafta Bu Ay Gelecek Ay İlişkili İçerikler  Dramaturgi Arama Oyun adı, Orijinal adı, Yazar adı, Çevirmen adı bölümlerinde arama yapabilirsiniz  Sahneleyen Tiyatro Ankara Devlet Tiyatrosu Oyun Durumu Gösterim dışı oyun İlk Oynama Tarihi 2004-2005 Süre Gösterim Sayısı 0 Sosyal Medya Kadro YAZAR HALDUN TANER REJİSÖR HÜLYA GÜLŞEN IRMAK REJİSÖR SERHAT NALBANTOĞLU REJİSÖR YARDIMCISI AHMET TÜRKOĞLU DEKOR TASARIMI IŞIN MUMCU KOSTÜM TASARIMI GÜLÜMSER ERİGÜL IŞIK TASARIMI FAHRETTİN ÖZEN MÜZİK CEM İDİZ KOREOGRAFİ MEHMET TUFAN KAYTMAZ REJİ ASİSTANI ZEKİ GÜRDAL KARAOĞLU KARİKATÜR ÇİZİMLERİ ALİ SUR Oyuncular SABRİ ÖZMENER CAN ÖZTOPÇU ÇETİN AZER ARAS DENİZ BAYTAŞ ENGİN ÖZSAYIN HÜLYA GÜLŞEN IRMAK LEVENT ÜLGEN ÜNSAL COŞAR NEJAT ARMUTÇU +KORO ZEYNEP DİZER ÜMİT BAYRAKTAR SİNEM ŞAHİN SEZEN GÜMÜŞTEKİN SEBİLAY YOLDAŞ RABİA BAŞARAN GÖRKEM AYTEMUR OSMAN KARAKOÇ FULYA ÜLVAN KELEŞ DENİZ KEYF AYŞE SEVAL ERSÜ ARDA BAYTAŞ İlişkili Kişiler Konu TİYATRONLİNE

gözlerimi kaparım vazifemi yaparım nilüfer